
Wat?
Besmetting met het hiv-virus.
Hoe?
Meestal door seksueel contact.
Soms door bloedtransfusies in het buitenland, of door het delen van
naalden. Je krijgt het niet door iemand een hand te geven of te kussen.
Tekens?
In het begin amper. Tekens van
een zware verkoudheid of een lichte griep kunnen een teken zijn van een
besmetting, net zoals overdadig nachtelijk zweten, maar dit is niet
noodzakelijk. Opzwellen van de lymfeklieren.
Besmettingsgevaar?
Bij seksueel contact. Alle
contacten waarbij er lichaamsvocht (sperma, bloed,...) wordt uitgewisseld
kunnen een risico inhouden. Vandaar het belang van condooms.
Onderzoeken?
Een eenvoudige bloedafname kan
een lichaamsreactie tegen het hiv-virus aan het licht brengen. Helaas is
een test pas 100% betrouwbaar een drietal maanden na het verdachte
contact.
Complicaties?
De complicaties zijn de
zogenaamde opportunistische infecties. Het afweermechanisme van het
lichaam wordt ondermijnd. Wanneer elke banale verkoudheid of ontsteking
steeds aanleiding geeft tot meer ernstige ziektebeelden als longinfecties
of bacteriële surinfecties, kan men spreken van het aids-stadium.
Behandeling?
Er zijn tegenwoordig goede
behandelingen met zogenaamde antivirale cocktails. Een mengeling van
verschillende medicijnen maakt dat het virus weinig onheil meer kan
uitrichten. Het is helaas nog niet mogelijk om het virus definitief te
genezen, dus preventie is de beste behandeling. Daarenboven moeten de
verschillende geneesmiddelen volgens een strikt tijdschema ingenomen
worden, anders is er de mogelijkheid dat het virus niet meer gaat reageren
op de behandeling.
|